بررسی ویژگی‌های رسانه‌های نوین اجتماعی

خبرگزاری ایسنا - ساعت 10:54 - 1/12/1390

رسانه‌های نوین اجتماعی از جمله موارد خاص دنیای مدرن هستند.


شهلا جواهری – استاد دانشگاه - در گفت‌وگو با خبرنگار رسانه خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اظهار کرد: رسانه‌های اجتماعی عنوانی است که در سال‌های اخیر به مجموعه سایت‌ها و ابزارهایی گفته می‌شود که در فضای ایجاد شده به وسیله رسانه‌های نوین از قبیل شبکه‌های ارتباطی، اینترنت و تلفن‌های همراه، متولد شده‌ و رشد پیدا کرده‌اند.


وی افزود: این رسانه‌های جدید ویژگی‌های ارتباطی متفاوتی با رسانه‌های سنتی یا قدیمی‌تر دارند. از این رو گاهی در مقابل رسانه‌های قدیمی‌تری از جمله تلویزیون، رادیو، کتاب و مطبوعات، برای رسانه‌های دنیای مجازی از عبارت رسانه‌های اجتماعی (social media) استفاده می‌شود.


جواهری یادآور شد: آشنایی با پدیده رسانه‌های اجتماعی برای همه علاقه‌مندان فضای مجازی و دنیای وب می‌تواند جالب توجه باشد و به ‌طور خاص برای کسانی که در حوزه‌های رسانه‌ها، ارتباطات، تبلیغات و بازاریابی فعالیت می‌کنند اهمیت بیش‌تری دارد.


این عضو هیات رییسه شورای هماهنگی روابط عمومی‌های استان کرمانشاه، اظهار کرد: وب‌سایت‌ها و ابزارهای دنیای مجازی که روزگاری موضوعی جدید و حاشیه‌یی محسوب می‌شدند حال به پدیده‌ای فراگیر تبدیل شده‌اند.


وی افزود: به گروهی از رسانه‌های آنلاین که در این فضای جدید متولد شده‌اند عنوان رسانه‌های اجتماعی داده شده است.

این مدرس دانشگاه خاطرنشان کرد: امکان مشارکت کردن، از اصلی‌ترین ویژگی‌های رسانه‌های نوین اجتماعی به شمار می‌آید، به گونه ای که رسانه‌های اجتماعی ارسال بازخورد از سوی مخاطب و همکاری و همگامی با رسانه را تسهیل کرده‌ و آن را تشویق می‌کنند. این رسانه‌ها مرز و خط‌کشی بین رسانه و مخاطب را از بین برده‌اند.


وی ادامه داد: باز بودن، دیگر ویژگی رسانه‌های نوین اجتماعی است. اغلب رسانه‌های اجتماعی برای مشارکت اعضا و دریافت بازخورد باز هستند. آن‌ها رای دادن، کامنت گذاشتن و به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات را تشویق می‌کنند و به‌ندرت مانعی برای تولید و دسترسی به محتوا در این رسانه‌ها وجود دارد.


او اظهار کرد: ارتباط دو سویه نیز دیگر ویژگی رسانه‌های نوین اجتماعی است. رسانه‌های سنتی عمل انتشار را انجام می‌دادند و محتوا را برای مخاطب ارسال می‌کردند، ولی در رسانه‌های اجتماعی فضایی برای گفت‌وگو و محاوره دو طرف وجود دارد و جریان ارتباطی از حالت یک‌سویه به دوسویه تغییر پیدا کرده است.